Aðgát skal höfð í nærveru sálar... og sálarlausra


Sá sem talar vel um aðra þegar þú ert nærri, talar vel um þig þegar þú ert fjarri.
 
Sá sem talar niður til þín vegna útlits þíns sem dæmi, er ósáttur í eigin skinni. Sá sem segir fallega hluti við þig er sáttur einstaklingur.
 
Það er staðreynd.
Ég er alveg komin með upp í kok af samskiptum sem einkennast af því hvernig ég lít út. Og hvernig aðrir líta út. Hvernig þú lítur út.
 
Finnst persónulega meira heillandi að líta inn fyrir og skoða hvernig fólk er raunverulega innandyra.
 
Hvaða máli skiptir það? Útlit fólks? Engu. Þannig lagað séð. Svo framarlega sem ekki eru að vaxa horn út úr bringunni á mér eða þá að bíll er að koma akandi á ólöglegum hraða út úr rassgatinu á mér. En þá máttu láta mig vita, takk.
 
Mér er annars persónulega alveg sama hvort þér finnist ég líta svona eða hinsegin út. Skoðun þín skiptir mig engu. Eða jú annars, þegar ég hugsa það. Ég vil í reynd og raun vita hvernig þér líður.
 
Skilurðu?
 
Kæra vinkona/vinur sem lest þennan pistil…ég bið þig um að íhuga orð mín.
 
Þú þarft hvorki að vera frægur, eða að hafa unnið til stórafreka, hvað þá notið sérstakrar velgengni í lífinu, þú ert einfaldlega aldrei óhultur fyrir horætunum. Guð forði þér frá því að misstíga þig eða teljast til þeirra sem eru álitnir fallegir, klárir, öfundsverðir; þá koma banhungruðu gráðugu og vansælu hrægammarnir og éta þig.
 
Eitt er víst; ef þú skiptir einhverju máli, nýtur velgengni eða ert öðruvísi á einhvern hátt; skarar fram úr, þá er voðin vís! Þær rífa þig í sig. Ef þú ert viðkvæm sál; slátra þær þér…
 
Oftast tala þær um þig á lágkúrulegum nótum í gegnum þriðja aðila. Þær reyna hvað þær geta að slíta af þér mannorðið. Mannorð sem þó er hverjum og einum hvað allra dýrmætast…
 
Kæra vinkona/vinur; ekki örvænta þótt stundum virðist þér það óvinnandi vegur, bardaginn við nöðrurnar.
 
Eitt máttu vita með vissu: Fólk sér! Fallega fólkið sér svo miklu miklu meira en þig grunar. Fallega fólkið sér í gegnum róginn. Fallega fólkið metur þig að verðleikum, fyrir það hvað þú ert. Fallega fólkið virðir og metur hvert og eitt einasta líf og allt sem er og lifir…það er fallega fólkið sem skiptir máli.
 
Í návist þinni brosa úlfarnir smeðjulega og hlæja jafnvel holum innihaldslausum hlátri, en taktu eftir; þær/þau horfa aldrei í augun þín. Mig grunar að þær/þeir þrái vinskap þinn undir hnakkaspikinu.
 
Ég veit með vissu að þær/þeir vilja líkjast þér, ásælast hugrekki þitt, dá þor þitt, vilja vera eins og þú. En því miður eru þau vansælar gungur, stútfullar af öfund. Þær eru ófullnægðar í öllum skilningi. Hvernig má annað vera?
 
Því miður eru þau ekki eins og þú.
 
Við mosavaxinn glugga sitja þau yfirleitt; vinkonurnar/vinirnir. Vinátta þeirra er byggð á örfáum sandkornum. Þau stinga hvort annað í bakið. Gluggakistan, sem var einu sinni hvít er nú brún og virðist allt að því lifandi.
 
Einhverjir furðulegir og sjaldséðir myglusveppir hafa tekið sér bólfestu undir kjaftablaðrinu og fjölga sér ört. Myglusveppirnir í gluggakistunni grenja greddulega. Þeir eru banhungraðir.
 
Horæturnar taka sig til og henda í skál; róg og lygi. Fleygja subbulega saman við góðum slatta af afbrýðisemi. Feit klípa af mannfyrirlitningu er hent út í skítuga skálina að lokum er „dash“ af illkvittni hnoðað saman við. Úr stórri brúnni ljótri kúlu sem stendur mitt á milli þeirra, eru mótaðar litlar drullukökur. Þegar platan er þéttsetin er þeim kastað inn í brennandi heitan og drulluskítugan ofn…
 
Smákökurnar heita einfaldlega: Eitraður viðbjóður.
 
Æturnar horfa hugfangnar á þegar kökurnar lyfta sér upp og andrúmsloftið fyllist af ljúffengri skítafílu. Hrægammarnir renna á lyktina og fá sér sæti við borðið. Öll eiga þau það sameiginlegt að elska skítafíluna og daunillt bragðið af drullukökunum.
 
Þau éta með opin munn og sleikja út um. Mmmmm, svo gott, svo gott. Þau mettast um stund. En aðeins í örstund, þá byrja þær aftur í leit af nýju fórnalambi, þrá aðra sneið. Horæturnar og hrægammarnir.
 
Það er allt morandi af þessum „kvikindum“ , sem ég stundum kalla „fúl stykki“.
Sem betur fer er þetta afbrigði ekki í meirihluta. Sem betur fer!
 
Til þín sem átt það til að lenda undir þessum faraldri: Ekki bugast og alls ekki gefast upp fyrir nöðrunum. Horæturnar og hrægammarnir eru í útrýmingarhættu, það þykir ekki lengur smart að upphefja sig á kostnað annarra.
 
Fékk þessa vísu að láni frá Hannesi Hafstein. Geymdu hana ofarlega í huga þér í þínu dagsdaglega daðri við lífið. Ég geri það.
 
 
 
Taktu ekki níðróginn nærri þér.
 
Það næsta gömul er saga,
 
að lakasti gróðurinn ekki það er
 
sem ormarnir helst vilja naga.
  
 
Aðgát skal ávallt höfð í nærveru sálar… alltaf.
Ert þú með sál? Þú átt örugglega spegil...
 
 
Fylgstu með öllu því nýjasta á Facebook!